Missionair, een keuze?

In sommige gemeenten leeft de wens om meer naar buitengericht te zijn. Wat dit precies betekent, verschilt per gemeente. Voor de ene gemeente betekent het dat individuele gemeenteleden willen groeien in het uitdragen van hun geloof in woord en daad. Voor de andere gemeente betekent het dat er het verlangen leeft om als gemeenschap gastvrij en uitnodigend te zijn en een bijdrage te kunnen leveren aan het welzijn van de buurt.

Zelfs als deze wensen er zijn in de gemeente, speelt nog vaak de vraag of er wel ruimte is om naar buiten gericht te kunnen zijn: ‘Zijn er binnen de gemeente niet nog genoeg aandachtspunten om ons mee bezig te houden?’ De realiteit is dat een gemeente vaak de handen vol heeft aan op een gezonde manier gemeente te blijven met elkaar. Ook wordt de kerkelijke gemeenschap soms als ‘eindpunt’ gezien: dé plek waar God werkt en waar we het goed mogen hebben met elkaar. Dit is waar, maar God geeft de kerk ook aan de wereld. Zo komt God dichtbij mensen die Hem nog niet kennen. Je als gemeente naar buiten richten is dan ook niet een keus, maar het is iets dat inherent is aan kerk-zijn.

Als Praktijkcentrum hebben we de afgelopen jaren veel kerken mogen ondersteunen en begeleiden in een meer naar buiten gerichte houding. Het is nuttig om je als gemeente eerst te bezinnen op wat er bij jullie past. Hierbij kan je gebruik maken van onderstaande download, waarin drie scenario’s staan uitgeschreven die helpen om een duidelijk beeld te krijgen van de verschillende mogelijkheden voor een gemeente die naar buiten gericht wil zijn.

Is jouw gemeente al wat verder in het proces en willen jullie graag concreet activiteiten ontwikkelen voor de omgeving? Kijk dan even hier naar de simulatiegame Missionaire kerkvernieuwing.