Met Pasen lijkt alles geweldig: de opstanding van Christus gevierd, mooie liederen gezongen over Zijn overwinning, een feestelijk gebeuren. Daarna dalen we weer af in de werkelijkheid. Mooie dingen, ook in ons persoonlijk christelijk leven en moeizame dingen wisselen elkaar af. Met de kerk is het al niet anders. Soms komt die positief in het nieuws, andere keren hoop je maar dat de journalisten geen lucht krijgen van wat je nu weer hoort of meemaakt. De beweging van Pasen lijkt tot stilstand te komen.

Christus’ werk vandaag
Aan het kruis riep onze Heiland: het is volbracht. Dat gedeelte van zijn opdracht. Als je het woord ‘volbracht’ opzoekt in de evangeliën, valt op, hoe vaak Jezus het voor zijn lijden aan het kruis gebruikt, om aan te geven dat Hij moest lijden en sterven, in overeenstemming met de profetieën over Hem. Dat gedeelte is voorbij. Maar direct na Zijn opstanding gaat Hij verder met Zijn werk. Maria van Magdala wil Hem vasthouden om Hem nooit meer los te laten, maar haar Heiland zegt: houdt me niet vast, want ik ga verder. De opstanding was stap één in de verhoging van Christus. Hemelvaart volgt, en Pinksteren, en de terugkomst ook, gegarandeerd door stap één. Wij leven in een tussenperiode, waarin de gemeente ingeschakeld wordt bij het werk van Christus.

Gewone mensen
Als je op die manier naar de reacties van de directe volgelingen van Christus kijkt, valt op hoe moeizaam het gaat. De werkelijkheid van de opstanding dringt stapje voor stapje tot hen door. Alleen in het bekende paasliedje galmde het door gans Jeruzalem. ’s Avonds nog zegt Jezus tegen de mannen die naar Emmaüs gingen dat ze traag van begrip zijn. Hij gaat met gewone mensen verder in Zijn werk. Ook in het boek Handelingen valt dat op. Enerzijds worden daar de structuren van de christelijke gemeente zichtbaar die ook vandaag nog zichtbaar moeten zijn (Handelingen 2: 41,42, vgl. in de Heidelbergse catechismus zondag 38). Anderzijds zien we in dat boek ook het gewoon-menselijke: weduwen die niet zichtbaar waren vanwege hun achtergrond (Handelingen 6), schijnheiligheid (Handelingen 5), ruzie tussen de leiders, Handelingen 15, meningsverschillen (ook Handelingen 15). Daarnaast de tegenwerkingen van de mensen die het voor het zeggen hadden. Tegenwerking die maakte dat je als Christen heel goed moest beseffen dat je leven veilig bij Christus was: bij de overheid was dat zeker niet het geval.
Toch gaat Christus’ werk gewoon door. Het woord groeit, is de typische uitdrukking. Daar zit op zijn minst in dat mensen het van horen zeggen hebben. Ze krijgen oog voor een andere werkelijkheid dan de alledaagse, een werkelijkheid die ze ervaren in hun luisteren naar het evangelie. En dan komen ze in beweging. Volgelingen van Jezus zijn mensen van de Weg, Handelingen 22: 4. Hun Heiland is onderweg, zij ook. Stilstand is voor een christen zeker achteruitgang. Het blijven mensen die de Heiland gebruikt, met dezelfde eigenaardigheden als wij hebben.

Dynamiek
Dat geeft aan het leven van de gemeente van Christus vandaag ook zijn eigen ongekende dynamiek. Je bevindt je met elkaar ergens tussen hemelvaart en terugkomst van Christus. Op een bepaalde plaats in de wereld en in een bepaalde tijd. Het Nederland van 2015, voor de directe lezers van dit artikel. Je bent met elkaar al een lange weg gegaan. Laten de grondtrekken van de christelijke gemeente nog steeds herkenbaar zijn in de gemeente van nu, de manier waarop is ingrijpend veranderd. Dat is niet erg: je ziet binnen het Nieuwe Testament al het verschil tussen de gemeente van Jeruzalem en, laten we zeggen, die van Korinte.
Het prachtige is: in al het gemodder dat we zien in de kerk van vandaag, met soms beschamende dingen die voorkomen, zien we nog steeds Christus aan het werk die gewone mensen inschakelt om Zijn werk af te maken. Dat is uiteraard geen goedpraten van zaken die ook voor de wereldlijke overheid strafbaar zijn. Te lang is misbruik gemaakt van de mantel der liefde, zodat de uitdrukking zelfs een negatieve lading kreeg. Maar het is wel het besef dat we met de voeten in de modder van de wereld van nu staan en met ons hoofd in de wolken van de terugkomst.

Dit artikel is gepubliceerd in de GEREFORMEERDE KERKBODE van Groningen, Fryslan en Drenthe van 18 april. Voor abonnementen of informatie: Stuur een mail naar kerkbode@scholma.nl

The following two tabs change content below.

Jan Kuiper

Onderzoeker op Praktijkcentrum
Als eindredacteur verantwoordelijk voor artikelen voor werkers in de kerk. Wil hiermee een brug slaan van de bijbel naar de praktijk. Brengt hiervoor zijn ervaring als predikant in en zijn ervaring in projectmanagement. Heeft graag zicht op het grotere geheel. Schrijft het kerkelijk jaaroverzicht voor Handboek Gereformeerde Kerken. Mail of bel (038) 42 555 18

Laatste berichten van Jan Kuiper (toon alles)