2 Talk – blogserie over het geloofsgesprek

Denk jij ook zo vaak achteraf: “Dàt had ik moeten zeggen!”? Maar ja, dan is het al te laat en is de kans voorbij… Hoe kun je er nou voor zorgen dat je de volgende keer wel met een goede reactie komt, in plaats van weer eens met je mond vol tanden te staan? In de komende weken willen we een blogserie schrijven over ‘het geloofsgesprek’. In deze blogs kun je verslagen lezen die deelnemers aan onze missionaire gesprekscursussen hebben gemaakt van gesprekken die zij hebben gevoerd met mensen in hun omgeving die niet of iets anders geloven. De blogs beginnen met ‘In Gesprek’. Daarin vertelt de cursist over een gesprek dat hij of zij gevoerd heeft als opdracht voor de cursus. Vervolgens lees je in ‘Reply’ de reactie die de trainer van het centrum naar de cursist heeft gestuurd. Tenslotte krijg je in ‘Toelichting’ uitleg bij een deel theorie uit de cursus. Overigens zijn de namen van de cursist en degene met wie hij of zij heeft gesproken uit privacy-oogpunt gewijzigd. 

1- De bijbel is een sprookjesboek

In Gesprek

Vorige week had ik een bijzonder gesprek met Henk. Zijn moeder is jong overleden (Henk was toen 12 jaar), waardoor zijn vader het vertrouwen in God helemaal is kwijtgeraakt. Ook Henk wilde niets meer van God weten; hij vond de bijbel een sprookjesboek. Henk ging vroeg uit huis om samen te wonen met zijn vriendin. Zij had helemaal niets met God of geloof en was zelfs behoorlijk anti. Ze trouwden al jong en hebben samen drie kinderen gekregen. Daarna verdient Henk veel geld, maar hij is ook veel van huis. God speelt geen enkele rol meer in zijn leven. Ook als zijn dochter van 11 jaar kanker krijgt en herstelt, denkt Henk niet meer aan God. Hij houdt er relaties op na met andere vrouwen en na een tijdje volgt een scheiding.

Henk heeft op dit moment een nieuwe vriendin, en zie hier het wonder: zij is christen. Het is een fijne vrouw die erg actief is in de gemeente. In het gesprek dat ik met Henk voer, wordt duidelijk dat hij steeds meer openstaat voor het christelijk geloof. Hij ziet nu in dat een huwelijk tussen God en een man en vrouw gesloten wordt en dat er binnen een huwelijk wederzijds respect moet zijn. Een christelijke levensstijl vindt hij nog niet zo belangrijk, maar Henk is al wel een aantal keren mee geweest naar een dienst en voelde zich toen ook aangesproken en geraakt. Hij is sindsdien veel rustiger en is de stemmetjes in zijn hoofd kwijt, die hem telkens herinnerden aan de relaties die hij had met andere vrouwen.
Ik merk dat Henk het gesprek heel graag aan wil gaan en hongerig is naar het geloof. Hij zegt ook dat hij echt voelt dat er mensen zijn die voor hem en zijn kinderen bidden.
Henk is heel open en daardoor was het voor mij niet moeilijk om zelf ook open en eerlijk te zijn. In het gesprek heb ik bewust zo min mogelijk bijbelse taal gebruikt. Ik heb Henk vooral veel laten praten. Wel heb ik duidelijk gewezen op vergeving en dat er altijd een weg terug is. Van het gesprek met Henk leer ik dat ik vaker dit soort gesprekken aan moet gaan. Vooral met collega’s heb ik de neiging om het gesprek een andere wending te geven, zodra zij over de kerk beginnen. Ik voel me dan erg onzeker. Niet zozeer over mijn geloof, maar meer over hoe ik overkom.

Ook als zijn dochter van 11 jaar kanker krijgt en herstelt, denkt Henk niet meer aan God.

Reply

Allereerst een compliment voor het gesprek dat je hebt gevoerd! Wat fijn dat het zo goed liep, dat Henk zo veel heeft kunnen vertellen en wat mooi dat jij hierdoor getuige mag zijn van zijn geloofsontwikkeling. Dat is voor je eigen geloof ook weer heel stimulerend, hè?

Ik heb de indruk dat je een heel eerlijk en open gesprek hebt gevoerd. Het is inderdaad prettig dat hij zelf open is en makkelijk praat. Maar daarnaast heb jij waarschijnlijk door jouw houding dit gesprek mede mogelijk gemaakt. De man heeft je best heftige dingen verteld (vreemdgaan, een scheiding). Door je dom, lui en dakloos op te stellen, heeft hij zich niet veroordeeld gevoeld, maar ontstond er ruimte voor dit gesprek. Mooi dat dat mogelijk was!

Mooi ook dat je hebt kunnen wijzen op vergeving en dat er altijd een weg terug is. Het bijzondere is dat dit net zo goed voor onszelf geldt. Ook wij moeten steeds weer ‘met hangende pootjes’ terug naar God en erkennen dat we niet zonder zijn genade kunnen. In die zin staan jij, ik en deze man naast elkaar en hebben we allemaal Jezus’ liefde en genade nodig. Aan de voet van het kruis zijn we tenslotte allemaal gelijk…. Dat maakt dat we elkaar niet hoeven te veroordelen. Ook hierin geeft Jezus ons het voorbeeld: hij is altijd heel duidelijk over zonden, maar is liefdevol voor zondaars. Lees bijv. het verhaal over de vrouw die op overspel is betrapt (Joh. 8, ik veroordeel u niet…. Zondig niet meer…).

Je schrijft dat je vooral in gesprek met collega’s vaker iets over de kerk of geloven wilt zeggen. Leg hierin voor jezelf de lat eerst maar laag. Je zou bijv. als er zich een gelegenheid voordoet een korte opmerking kunnen maken (je kunt zelfs vooraf bedenken wat je wilt zeggen, want je weet waarschijnlijk in grote lijnen wel wat er meestal gezegd wordt over kerk/geloven). Niet met het doel om direct een heel gesprek aan te gaan, maar gewoon om te laten zien dat je gelooft en dat je daar best iets over wilt zeggen. Als collega’s dat eerst maar weten en je daarin vertrouwen, dan komen er vanzelf mogelijkheden voor gesprekjes. Het is ook makkelijker om 1 op 1 iets te zeggen dan in een grotere groep (tijdens de lunch waar alle collega’s bij zijn ofzo). Dat is altijd lastiger.

Leg je onzekerheid over wat te zeggen of hoe je overkomt in gebed bij God neer. Hij zal je geven wat je nodig hebt op momenten waarop de mogelijkheden zich voordoen.

Aan de voet van het kruis zijn we tenslotte allemaal gelijk…..

Dom – Lui – Dakloos

Jij hebt zelf vast ook wel situaties meegemaakt waarin je niet wist hoe je over een onderwerp echt in gesprek kon komen. Of je weet niet hoe je een gesprek over het geloof moet starten. Misschien ben je iemand die gemakkelijk praat, maar komt je gesprek nooit ‘van het weer naar de Heer’. Of je gesprek met een ander gaat vaak over de kerk en de bijbelse leer en zelden over jouw geloof in de Heer. Of misschien ben je iemand die het spreken met een niet-christen over God en geloof nooit heeft geleerd. Wat voor mens ben jij in dit soort zaken, in je spreken over geloof en God?

We geven je drie tips:

  1. wees dom,
  2. wees lui,
  3. wees dakloos!

Dom, lui en dakloos staan voor je houding, jouw kant van een dialoog en voor je mindset tijdens een gesprek. Het geldt voor elk gesprek, maar voor gesprekken over het geloof in het bijzonder!

Dom Stel veel vragen.  Zo kom je meer te weten over de ander. De ‘domme’ houding is een basishouding van   nieuwsgierige geïnteresseerdheid in de ander. Je toont interesse in iemands leven, mening, overtuigingen en gevoelens.
Lui Laat de ander praten door vragen te stellen en door te vragen. Daardoor leg je het zwaartepunt van het gesprek bij de ander, terwijl jezelf de richting en de onderwerpen aandraagt. Je legt steeds de verantwoordelijkheid en het denkwerk bij de ander.
Dakloos Je hebt een open onbevooroordeelde houding in het gesprek met de ander en je houdt een lijntje naar ‘boven’, naar God. Probeer in je houding geen oordeel over iemand te hebben, niet over diens leven, diens gedrag en diens woorden. Probeer je gesprek dakloos te voeren, zonder al die dakpannen van jouw mening, jouw ideeën en jouw overtuigingen en oordelen.

Meer over dom, lui en dakloos kun je lezen in het boek Volg Mij – hoe jij (net als Petrus) leert evangeliseren. Of volg de missionaire gesprekscursussen Graag in Gesprek en Verder in Gesprek.

Schrijver van deze serie blogs is Nanda Langkamp. Zij was missionair werker bij de Veenhartkerk in Mijdrecht, deed onderzoek naar de inwijding in geloof en gemeenschap van nieuwe gelovigen en schreef mee aan het Handboek voor Kinderwerkers. Nanda is nu werkzaam bij het Centrum Dienstverlening als adviseur op het gebied van evangelisatie en missionair kerk zijn.

Anko Oussoren

Anko Oussoren

Adviseur at Praktijkcentrum
Is sociaal, geïnteresseerd in mensen en heeft zich vooral de laatste jaren ingezet voor jongeren binnen en buiten de kerk. Zijn passie ligt bij het jeugdwerk en het missionair gemeente-zijn. Hij heeft het verlangen om gemeenten toe te rusten vanuit de liefde van God. Mail naar Anko
Anko Oussoren
Anko Oussoren
Anko Oussoren

Latest posts by Anko Oussoren (see all)