2 Talk – blogserie over het geloofsgesprek

Denk jij ook zo vaak achteraf: “Dàt had ik moeten zeggen!”? Maar ja, dan is het al te laat en is de kans voorbij… Hoe kun je er nou voor zorgen dat je de volgende keer wel met een goede reactie komt, in plaats van weer eens met je mond vol tanden te staan? In de komende weken willen we een blogserie schrijven over ‘het geloofsgesprek’. In deze blogs kun je verslagen lezen die deelnemers aan onze missionaire gesprekscursussen hebben gemaakt van gesprekken die zij hebben gevoerd met mensen in hun omgeving die niet of iets anders geloven. De blogs beginnen met ‘In Gesprek’. Daarin vertelt de cursist over een gesprek dat hij of zij gevoerd heeft als opdracht voor de cursus. Vervolgens lees je in ‘Reply’ de reactie die de trainer van het centrum naar de cursist heeft gestuurd. Tenslotte krijg je in ‘Toelichting’ uitleg bij een deel theorie uit de cursus. Overigens zijn de namen van de cursist en degene met wie hij of zij heeft gesproken uit privacy-oogpunt gewijzigd.  

3- Ik voel me niet veilig in de gemeente

In Gesprek

Deze keer een gedeelte van een verslag van het gesprek tussen Roelie en Anke. Anke gelooft wél, maar geeft daar op een andere manier invulling aan dan Roelie. Ze zijn allebei lid van dezelfde gemeente. Roelie is nieuwsgierig waarom Anke zo weinig kerkdiensten bezoekt. Hoe is dat zo gekomen?

R Het lijkt erop dat je het spannend vindt dat ik je vragen ga stellen?
A Ja, ik hou mijn hart vast, haha. Heb wel een idee wat je wilt weten…
R Okè, ik ga je aan het einde van ons gesprek vragen of dat gebeurd is! Laten we beginnen. Wij zijn allebei lid van dezelfde gemeente. Wat vind jij eigenlijk van deze kerk?
A De leer is goed, maar ik voel mij toch niet thuis.
R Wat jammer dat je je niet thuis voelt, hoe komt dat?
A Ik vind dat mensen binnen onze kerken zo snel oordelen, als er iets anders gaat of iets nieuws komt dan stuiteren ze gelijk. Er wordt weinig over gesproken. Er is gelijk een oordeel over die persoon die eraan mee doet.
R Ervaar jij dat persoonlijk ook zo?
A Ja absoluut, ik voel mij onveilig. Dat komt misschien ook omdat ik anders ben dan mijn familie.
R Hé, kun je mij uitleggen wat je daar mee bedoelt?
A Mijn familie werd altijd gezien als super netjes gereformeerd. Ik ging mij als puber daar behoorlijk tegen afzetten. Daardoor heb ik het idee dat mensen mij nu veroordelen.
R Maar waar ging jij je tegen afzetten, want je vertelde zonet dat je het wel eens was met de leer maar niet met de sfeer….??
A Ja, ik ging me inderdaad niet tegen de leer afzetten, maar tegen de regeltjes. Dit mag niet, dat moest juist wel. Allemaal dingen zonder reden want het moest gewoon. Punt. Ik vond en vind dat nog steeds erg irritant en wil zelf graag onbevooroordeeld overkomen.
R Oké, dus als ik het goed begrijp loop jij vooral tegen een houding van mensen op?
A Ja klopt, ik vind het erg verdrietig dat het zoveel kapot kan maken binnen onze kerken.
R Wat vervelend voor je dat je het zo ervaart. Heb jijzelf een idee hoe dat zou kunnen veranderen?
A Meer openheid, dat mensen luisteren naar elkaar en niet gelijk in een hokje stoppen. Niet zo blijven hangen in wat moet.
R Maar nu maak je me toch erg nieuwsgierig want jij geeft aan dat je tegen een bepaalde houding van mensen aanloopt. En je bezoekt weinig kerkdiensten. Heeft dat verband met elkaar? (Het is erg lang stil.) Vind je dit een lastige vraag?
A Ja, eigenlijk wel. Ik laad mijn geloof meer op met muziek en cursussen, denk niet dat God een briefje bijhoudt met hoe vaak ik in de kerk kom.
R Nee, vast niet. En het is natuurlijk ook fijn dat je met muziek en andere dingen je geloof kan   versterken. Daarnaast geloof ik dat God de zondag speciaal heeft uitgezocht om Zijn kinderen iets te vertellen en om samen het geloof te delen. Dat Hij je naar Jezus laat kijken over en dwars door alle mensen heen ook al gaan er 1001 dingen fout binnen die gemeente. En juist daardoor kun je weer een opening vinden om verder te gaan. Deel je die gedachte met mij?
A Ja, eigenlijk wel. Misschien heb ik vaak ook wel last van een niet zo christelijke gedachtegang. Maar ik denk dat ze mij toch niet missen.
R Ik mis jou en ik denk ook dat God jou mist. Je hoort er toch ook helemaal bij?

Tot zover een verslag van het interview. Het was een gesprek van 2½ uur, dus ik heb het zo kort mogelijk, voor zover ik dat kan, op papier gezet. Heb bewust DLD (dom, lui en dakloos) en DOEN (doorvragen, open, eerlijk en nieuwsgierig) boven mijn papieren gezet. Heb haar na afloop ook nog gevraagd wat ze van mijn houding vond. Zij ervoer het als open en prettig. Ook al gaf ik soms duidelijk aan hoe ik het zag, Anke vond dat ik haar wel ruimte gaf om er anders over te denken. Het lastige vond ik dat ik n.a.v. haar antwoorden soms wel 10 vragen wilde stellen maar dat het dan waarschijnlijk nachtwerk werd en dat ik dus een richting moest zoeken. Volgens mij kunnen we over nog zoveel knelpunten dieper in gesprek.

Reply

Ik vind het heel dapper van je dat je het gesprek met Anke bent aangegaan. Je hebt daarmee de gebruikelijke gang van zaken binnen de gemeente richting haar doorbroken (of dat nu echt zo is, of dat dat in haar beleving zo is, even in het midden gelaten). Wat fijn is dat! Het valt me op dat je je vragen goed formuleert en daarin veel ruimte laat voor andere meningen. Je hebt je echt open en dakloos opgesteld en dat heeft ervoor gezorgd dat je gesprekspartner uit haar schulp kroop en er een eerlijk gesprek ontstond. Terwijl ze het van te voren heel spannend vond en verwachtte allerlei discussies te moeten gaan voeren! Tegelijkertijd heb je een paar keer ook duidelijk jouw eigen mening verteld. De manier waarop je dat verwoordt in het verslag komt heel vriendelijk over. Ik heb de indruk dat je haar liefdevol met waarheid hebt geconfronteerd. Mooi dat dat kon en heel fijn dat de ander dat ook zo goed oppakte. Je hebt haar daarmee aan het nadenken gezet. Ik wil je hier echt een compliment voor geven!Je blijft niet lang bij allerlei theorie hangen (en daarmee voorkom je de discussie), maar steekt door naar overtuigingen en gevoel (GOT). Daarmee kom je heel snel dichtbij elkaar.

Jezus wijst ons een weg van liefde en genade die inspireren om te volgen.

Uit het verslag blijkt dat vormen en regels voor een deel van de gemeenteleden belangrijk is en dat dit belemmerend werkt voor anderen. Ik moest hierbij denken aan de preek die onlangs bij jullie is gehouden over enerzijds wetticisme (regels) en anderzijds relativisme (de houding: het doet er niet zoveel toe). Terwijl Jezus een andere weg wijst: liefde en genade die ons inspireren om hem te volgen. Zijn Geest als kracht die in ons werkt en ons verandert. Ik bid dat dat in de gemeente het belangrijkst zal worden!

Toelichting G.O.T. (Gevoel – Overtuiging – Theorie)

Kies je invalshoek! Gebruik niet steeds je eigen patronen, maar kies een reactie die je vindt passen bij de ander. Daarvoor moet je eerst goed luisteren en je inleven. En vervolgens kies je een reactie: G, O, of T.

De G staat voor reageren vanuit en gericht op Gevoel. De O staat voor Overtuigingen die je hebt (ook al kan je ze niet zo maar bewijzen) en de T staat voor de Theorie van het christelijk geloof. Jouw invalshoek bepaalt je vraag of reactie en zorgt voor een bepaalde richting van en in het gesprek. Een voorbeeld van een gesprek tussen twee vrienden. Robert vertelt aan Wilco dat zijn vriendin hardop bidt aan tafel. En dan zegt hij: Omdat ik zelf niet geloof, bid ik niet. Maar, als ik zou moeten gaan bidden, dan wil ik het niet zo doen als mijn vriendin!

Wilco kan het met Robert gaan hebben over wat de bijbel zegt over gebed. Dat zou een reactie zijn vanuit de T. Hij zou ook kunnen beginnen over waarom hij zelf bidt. Dat komt bij de O vandaan. Of hij zou kunnen starten met de G. Hoe zou hij dan kunnen beginnen?

Schrijver van deze serie blogs is Nanda Langkamp. Zij was missionair werker bij de Veenhartkerk in Mijdrecht, deed onderzoek naar de inwijding in geloof en gemeenschap van nieuwe gelovigen en schreef mee aan het Handboek voor Kinderwerkers. Nanda is nu werkzaam bij het Centrum Dienstverlening als adviseur op het gebied van evangelisatie en missionair kerk zijn.

Anko Oussoren

Anko Oussoren

Adviseur at Praktijkcentrum
Is sociaal, geïnteresseerd in mensen en heeft zich vooral de laatste jaren ingezet voor jongeren binnen en buiten de kerk. Zijn passie ligt bij het jeugdwerk en het missionair gemeente-zijn. Hij heeft het verlangen om gemeenten toe te rusten vanuit de liefde van God. Mail naar Anko
Anko Oussoren
Anko Oussoren
Anko Oussoren

Latest posts by Anko Oussoren (see all)