De multiculturele samenleving is een feit. Een fors deel van de jeugd in grote en middelgrote steden is allochtoon. Berichten over Marokkaanse jongens die overlast veroorzaken, zijn de laatste jaren niet meer uit de media weg te denken. Werden deze Marokkaanse jongens in het verleden nog liefkozend gezien als „boefjes”, nu nemen ‘we’ veel scherpere woorden in hun mond.

Marokkaanse jongens zijn hinderlijk en luidruchtig op straat aanwezig, ze laten hun brommers ronken tot laat in de avond, trekken met hun scooters sporen in het asfalt en ze intimideren passanten. Vanuit hun „hangabri’s” laten ze aan iedereen weten: „we vervelen ons”.

Op straat is men dan ook wat minder begripvol geworden richting Marokkaanse jongens, sterker nog, er lijkt een verharding opgetreden naar twee kanten toe. De tolerantie naar elkaar toe lijkt afgenomen te zijn en heeft er voor gezorgd dat etnische groepen steeds vaker tegenover elkaar staan.

Als groep worden zij geregeld bestempeld als crimineel en als personen die de buurt terroriseren. Verder leeft er angst bij de autochtone bevolking voor radicalisering van moslims. Toch zijn de Marokkaanse jongens vaak veel beter geïntegreerd dan hun ouders, maar dit neemt niet weg dat de kloof tussen hen en de autochtone bevolking niet is afgenomen. Door de jaren heen zijn allochtonen in steeds grotere getale gaan behoren tot de doelgroep van het jongerenwelzijnswerk. Toch is er tot op heden weinig informatie verschenen over het omgaan met Marokkaanse jongens binnen het jongerenwerk. Vanuit mijn werk als jongerenwerker bij Youth for Christ (YfC) ben ik al vijf jaar betrokken bij het werk van The Mall in Gorinchem. Hierdoor heb ik veel contacten opgebouwd met Marokkaanse jongens.

Van YfC kwam de vraag om deskundigheid op het gebied van moslimjongeren te ontwikkelen en het vast te leggen. Twee kerntaken die ik meekreeg waren het volgen van relevante literatuur rond dit thema en een beknopte notitie samen te stellen met de does and dont‟s rond het werken met moslimjongeren.

Ook werd gevraagd of ik mij niet alleen wilde richten op het jongerenwerk van The Mall, maar ook algemene informatie kon geven over Marokkaanse jongens, zodat deze informatie breed gebruikt kan worden.

Omdat ik in mijn werk voornamelijk Marokkaanse jongens tegenkom, heb ik er voor gekozen om de verschillende vragen die leefden te verwerken in mijn afstudeerproject.  Download hier het onderzoek ‘tussen hoop en vrees’

The following two tabs change content below.

Anko Oussoren

Adviseur op Praktijkcentrum
Is sociaal, geïnteresseerd in mensen en heeft zich vooral de laatste jaren ingezet voor jongeren binnen en buiten de kerk. Zijn passie ligt bij het jeugdwerk en het missionair gemeente-zijn. Hij heeft het verlangen om gemeenten toe te rusten vanuit de liefde van God. Mail naar Anko