“Gemeentestichting is een echt vak, terwijl de Oosterparkkerk daarmee -totaal geen ervaring had”, vertelt Martijn Horsman. “Hoe begeleid je een dochtergemeente? Het idee van de moederkerk was dat de spelregels voor gemeentestichting van tevoren konden worden bepaald en dat daarmee in de praktijk kon worden gewerkt. Maar we leren al doende. We bedenken, proberen, evalueren en moeten soms ook loslaten. Juist zo ontstaat een nieuwe gemeente. God bewaart ons daarin, daarin ligt onze veiligheid. Op die manier kunnen we kerk zijn.”

Puberende dochter

Stroom richt zich op jonge, hoogopgeleide Amsterdammers en zoekt daarvoor passende structuren. Zondagse samenkomsten, sinds twee jaar in Kriterion, worden bezocht door zo’n vijftig, steeds wisselende mensen. Stroom wil het hart van christenen en niet-christenen raken vanuit het hart van God, het evangelie van Jezus Christus. De samenkomsten worden opgeluisterd met film, interactie en muziek, van klassieke hymnen tot popliedjes. Binnen Stroom nemen huisgroepen een belangrijke plaats in, er zijn vijf groepen actief die regelmatig bij elkaar komen.

Roelof Telgenhof vertelt dat veel keuzes spanning opleverden bij de moederkerk. “Vanuit het gezichtspunt van de Oosterparkkerk leek Stroom op een puberende dochter die totaal anders werd dan haar moeder had gedacht.” Martijn Horsman reageert: “Maar juist gemeentestichting biedt mogelijkheden voor andere structuren, voor dynamiek en flexibiliteit. Natuurlijk moet je daarbij trouw blijven aan je principes en met de moederkerk in gesprek blijven over je keuzes.”

Ook de schorsing door de Oosterparkkerk van gemeentestichter Meijer liet diepe sporen na in de onderlinge relatie. “Stroom dacht dat ze deze beslissingen zelf mocht nemen, maar was vergeten dat ze nog een minderjarige dochter was voor wie de moeder nog verantwoordelijkheid draagt”, zegt Martijn Horsman. “Stroom heeft haar eigen moeder niet gekozen. We moeten ons realiseren dat we een moeder hebben die wat over ons te zeggen heeft, we hebben daardoor een aantal uitgangspunten voor theologie en kerkelijke praktijk. Daarbinnen kan Stroom haar eigen identiteit ontdekken en ontwikkelen.”

“De pubertijd van Stroom is nu wel achter de rug en ook de tijd waarin we als ouder en kind enige afstand hielden”, constateert Roelof Telgenhof.  “Er is nu ruimte voor wederzijds respect, we zijn er voor elkaar en voegen iets toe aan elkaars expertise.”

Eind vorig jaar startte Stroom een aantal visieavonden, waarin wordt nagedacht over de roeping binnen Amsterdam. In mei 2009 moet dat leiden tot een scherp geformuleerde visie en missie van Stroom. Er zullen ingrijpende beslissingen worden genomen over bioscoopstoel of kerkbank, Big Band of kerkorgel, zuigelingen of ouderen. “Onze moederkerk kan ons in dit proces goede tips geven, maar we zullen zelf moeten beslissen hoe we onze identiteit vormgeven, bijvoorbeeld in borrels of huiskringen”, zegt Martijn Horsman. “Een moeder heeft het recht te vragen naar onze beweegredenen en mag advies geven, maar uiteindelijk kiezen we zelf”.

“Zo zie ik het ook”, zegt Roelof Telgenhof. “Het is mooi om het niveau te ontstijgen van het steggelen over regeltjes. Ik vind het een uitdaging om samen de gemeenschap met Jezus Christus te ontdekken en wat God daarin van ons vraagt in de stad Amsterdam.”

Samenkomsten van Stroom
elke zondag om 11.00 in Kriterion,
Roetersstraat 170 in Amsterdam.
www.stroomamsterdam.nl