Het begin van een nieuw jaar heeft iets bijzonders. Je hebt het gevoel dat je een bladzijde om kunt slaan en dat er een nieuw begin is. Denk aan de symboliek van de knieperties in het noorden en oosten van ons land, ook wel bekend als nieuwjaarsrolletjes: het nieuwe jaar ga je langzaam afrollen, tot het aan het einde helemaal uitgerold is. Mensen beginnen met allerlei plannen om dingen anders te doen. In het Nederlands Dagblad schreef iemand zelfs voor elke letter van het alfabet zijn plannen, voornemens op.
Tegelijk besef je dat oude gewoontes een taai bestaan hebben. Een bladzij omslaan en opnieuw beginnen gaat niet zomaar. Je komt jezelf binnen de kortste tijd weer tegen. Wij spreken dan ook over de afsterving van de oude mens en de opstanding van de nieuwe als proces. Daarmee ben je je leven lang bezig. Soms zo sterk dat je je kunt afvragen of het allemaal wel zin heeft.

Kerst meenemen
Het heeft iets moois dat de viering van de geboorte van Christus en het begin van een nieuw jaar dicht bij elkaar liggen. Hoe dat zo gekomen is, vormt een verhaal apart – het had net zo goed een eind uit elkaar kunnen liggen -, maar nu het zo is, krijg je een geweldige boodschap mee. Juist in verband met de vruchteloos lijkende bezigheid van het opstellen van goede voornemens. De zoon van God werd één van ons en deelde ons bestaan. Als je de heilsfeiten met elkaar verbindt, loopt er een rode draad door zijn geschiedenis. Hij is gestorven en opgestaan. Hij nam zijn lichaam mee uit het graf. En met datzelfde lichaam ging Hij naar de hemel. Tegen de schijn van de zinloosheid van het bestaan in mag je geloven in een toekomst voor jezelf, waar God zin aan geeft. Zondag 22 van de catechismus nodigt je uit om eens in je eigen arm te knijpen. Of dat nu een mooie gespierde is van een jong iemand, of een arm die door de reuma geteisterd is: dit vlees van mij gaat mee! Jezus heet niet voor niets Heiland, genezer. Het is de christelijke levenskunst om deze boodschap van kerst mee te nemen in het nieuwe jaar. Dit leven, deze wereld, is vatbaar voor verlossing.

Schepping
Als je daar verder over nadenkt, blijf je verbaasd dat God deze wereld niet opgeeft. Het is dan ook zijn eigen schepping, al heeft die zich ontwikkeld in een andere richting dan zijn eerste opzet. We lopen tegen de gebrokenheid aan van deze wereld. Je kunt dat woord gebrokenheid gebruiken om achteraf van alles en nog wat goed te praten; die kant wil ik niet op. Het bewaart je in ieder geval voor een idealisme dat soms christelijk lijkt, maar boven deze wereld zweeft. In je eigen leven merk je dat. Juist daarin dat je goede voornemen van het begin van het jaar niet zomaar uit te voeren is. Dat kan gelden over iets waar je op zichzelf geen waardeoordeel aan hoeft te hechten (beter je rommel opruimen bijvoorbeeld), maar ook kan er een element van bekering inzitten (minder nietszeggende tv-programma’s bekijken). Hoe voor de hand liggend je plan ook is, het blijkt niet zomaar in praktijk te brengen. Daarin kom je de oude mens tegen. Ook een stuk van jezelf.
Wil er dus iets van je voornemens terechtkomen, dan is het belangrijk oog te hebben voor de structuren die God in deze wereld gelegd heeft, ook al kennen we die structuren pas van na de zondeval. Soms heb je voor die opstanding van de nieuwe mens dus hulp nodig, van een psycholoog bijvoorbeeld. Hij of zij kan je helpen te ontdekken waarom het je soms bij de handen af lijkt te breken en je toch elke keer vervalt in oude gewoontes. Binnen de gereformeerde kerken vrijgemaakt kennen we ook bijvoorbeeld het kerkmaatschappelijk werk van de Driehoek.

Zegen
Aan het begin van het nieuwe jaar wensen we elkaar van alles toe. Veel heil en zegen bijvoorbeeld ( zegt veel meer dan ‘de beste wensen’). Dat heeft de erkenning dat onze zorg en inspanning in deze wereld vruchteloos blijven zonder Gods zegen en tegelijk de ontdekking dat God ons gunt van zijn gaven te genieten in dankbaarheid. Zijn zegen is misschien niet aantoonbaar in onderzoeken, maar wel tastbaar in je leven. Het is de ervaring dat in de alledaagsheid van je leven zijn liefde daar glans aan geeft. Een gezegend 2015 en Gods zegen over uw plannen!

Dit artikel is gepubliceerd in de GEREFORMEERDE KERKBODE van Groningen, Fryslan en Drenthe van 9 januari 2015. Voor abonnementen of informatie: Stuur een mail naar kerkbode@scholma.nl

The following two tabs change content below.

Jan Kuiper

Onderzoeker op Praktijkcentrum
Als eindredacteur verantwoordelijk voor artikelen voor werkers in de kerk. Wil hiermee een brug slaan van de bijbel naar de praktijk. Brengt hiervoor zijn ervaring als predikant in en zijn ervaring in projectmanagement. Heeft graag zicht op het grotere geheel. Schrijft het kerkelijk jaaroverzicht voor Handboek Gereformeerde Kerken. Mail of bel (038) 42 555 18