Goed jeugdwerk sluit aan bij de actuele (jongeren)cultuur en de specifieke ontwikkelingsfase van de deelnemers. In voorgaande afleveringen hebben we stilgestaan bij tieners en jongeren van diverse leeftijden. In deze aflevering kijken we naar starters, jongeren van 23 jaar en ouder.

Mbo’ers zijn op deze leeftijd vaak al even aan het werk. Steeds meer twintigers zijn echter hoogopgeleid en hebben nu pas hun diploma op zak. Het zijn de veelbelovende young professionals. En dan begint de fase van de starters, die overigens steeds langer duurt. Dit heeft vooral te maken met de moeite om een baan te vinden. Velen beginnen met flexibel werk, wat zorgt voor een gevoel van vrijheid dat ze graag nog even vasthouden. Toch blijkt uit onderzoek dat ze wel verlangen naar vastigheid, met name als het gaat om een relatie.

De meesten hebben rond hun 27ste een vaste relatie en beginnen rond hun 28ste met een vaste baan. Pas daarna hebben ze voldoende zekerheid om zich te settelen en gaan ze op zoek naar een vaste woonplek. Sommigen denken al na over kinderen, maar de meeste starters doen dat pas na hun 30ste.

Deze overweging zorgt er vaak voor dat ze weer meer contact zoeken met hun ouders en ook dat ze zichzelf concreter de vraag stellen wat ze met de kerk willen. Ze hebben in hun studententijd veel onderzocht en veel losgelaten om allerlei opties te kunnen verkennen. Nu komt er langzaam weer behoefte aan kaders.

Twijfel

Enige tijd geleden was ik bij een bijeenkomst van Zinvloed. Zinvloed is een platform waar gezocht wordt naar zinvol geloven en naar wat twintigers en dertigers aantrekt. Op de bijeenkomst was veel ruimte voor verhalen van twijfel. Er werd opgemerkt dat het niet erg is om alles even los te laten; dat is de is-dit-het-nu?-fase.

Maar tegelijk is het wel goed om vervolgens stappen te zetten en op zoek te gaan naar wat ‘het’ dan wel is. Dit past helemaal bij de fase van de starters. Het is een hoopvolle generatie, ook al lopen ze ertegenaan dat het moeilijk blijkt een baan te vinden. Of om aansluiting te vinden bij de kerk. John Mayer verwoordt het mooi in het nummer ‘Why Georgia’:

Cause I wonder sometimes
About the outcome
Of a still verdictless life
Am I living it right?
Why, Georgia, why?

Hoe dichter starters bij de 30 komen, hoe meer ze zich afvragen waar ze nu staan en waar ze naartoe willen. Welke keuzes moeten ze maken? En zorgt dat voor een zinvol leven? Dit zijn diepgaande vragen. Veel mensen die op dit punt in hun leven aankomen, steken hun kop in het zand, anderen gaan écht op zoek.

Ruimte

Ik hoop dat de kerk vol zit met voorbeelden van mensen die écht op zoek zijn gegaan, die doorleefde antwoorden hebben gevonden en starters willen helpen om hun geloof te herdefiniëren in een veranderend tijdsgewricht.

Veel starters lijken vooral op zoek te zijn naar een plek waar ruimte is om aan de ene kant te consumeren en aan de andere kant kaders te scheppen. Deze kaders blijken vaak een stuk breder dan de kaders die de (traditionele) kerk heeft vormgegeven. Denk aan opvattingen over samenwonen of homoseksualiteit. Het belangrijkste bij deze ontmoetingen is dat je als kerk de gelegenheid biedt om op een open, niet-veroordelende manier met elkaar in gesprek te gaan over deze thema’s.

Daarnaast zou de kerk na moeten denken over vormen om te zoeken naar zingeving. Ik noem twee voorbeelden die starters lijken aan te spreken.

Bezinning

Starters zoeken zingeving nogal eens in vormen die niet nieuw, maar juist heel oud zijn: stilte, meditatie, kunst. Een voorbeeld. Casella is een religieuze leefgemeenschap in Hilversum die particulieren ruimte biedt voor ontmoeting, stilte en bezinning. Op zich niets nieuws, behalve dat ze zich speciaal richt op mensen in de leeftijd van 18 tot 35 jaar. Je kunt er in alle stilte nadenken, werken aan jezelf of bijvoorbeeld een workshop meditatief wandelen of steen bewerken volgen.

Het concept blijkt zo goed aan te sluiten bij de huidige behoefte aan bezinning, dat het storm loopt bij de vier zusters Augustinessen. Een ander (bekender) voorbeeld is Taizé in Frankrijk, dat ook veel jongvolwassenen en starters aanspreekt. Denk er eens over na of je als kerk ook zo’n plek zou kunnen en willen bieden aan starters. Ga op zoek naar wat bij jullie past.

Diaconaat

Zingeving komt ook naar voren in wat je voor een ander doet. Hoe ga je als christen om met de problematiek van deze tijd? Zou je je in kunnen zetten voor vluchtelingen? Ben je als kerk actief aanwezig in de wijk? Waar geef je als kerk je geld aan uit? Betrek starters actief in wat jullie als kerk al doen, wijs ze hierop en stimuleer ze om daarin hun eigen plek in te nemen.

Dit artikel is gepubliceerd in het blad OnderWeg #21 14 november 2015 en maakt onderdeel uit van de serie over geloofsontwikkeling die Paul Smit, Karen Scheele en Anko Oussoren gezamenlijk hebben geschreven.

The following two tabs change content below.

Anko Oussoren

Adviseur op Praktijkcentrum
Is sociaal, geïnteresseerd in mensen en heeft zich vooral de laatste jaren ingezet voor jongeren binnen en buiten de kerk. Zijn passie ligt bij het jeugdwerk en het missionair gemeente-zijn. Hij heeft het verlangen om gemeenten toe te rusten vanuit de liefde van God. Mail naar Anko