“Ik woon al vijftien jaar naast dezelfde buren en ik zou hen zo graag over God willen vertellen, maar hoe begin ik daar over? Het zou een stuk makkelijker zijn wanneer hij bijvoorbeeld zelf eens zou vragen waarom ik elke zondag naar de kerk ga.”

Verlegen
Een voor velen herkenbaar voorbeeld vermoed ik: we willen mensen graag laten weten dat er een hemelse Vader is. Maar onze verlegenheid om over het geloof te spreken kan ons voorzichtig en bang maken. Bang voor wat de ander nu van jou vindt. Of voorzichtig, want welk idee geef je hem over hoe jij over hem denkt? Misschien bekruipt je een gevoel van verlegenheid, omdat je eigenlijk niet weet wat je moet zeggen. Want hoe vertel je nou het fantastische nieuws van het evangelie in een paar dekkende en begrijpelijke zinnen?

Getuigen
Vorig jaar heeft het Praktijkcentrum de cursus ‘Christen zijn in je wijk’ ontwikkeld. Een cursus waarmee gemeenteleden geprikkeld worden om in de dagelijkse praktijk van hun leven te getuigen van hun geloof. In natuurlijk in de verwachting dat de cursus bijdraagt aan het verminderen van die verlegenheid. Om direct een misverstand weg te nemen: het is geen cursus die leidt tot allerlei projecten of grootschalige activiteiten. Er zullen voorbeelden voorbij komen van projecten en activiteiten die elders gebeuren, maar daar ligt niet de focus. Die ligt bij het dagelijks kunnen getuigen van je relatie met God in relaties met anderen. De cursus bestaat uit drie bijeenkomsten. De eerste heeft als titel ‘Op zoek naar motivatie’, de tweede heet ‘Met open ogen en een open hart’ en het thema van de derde bijeenkomst is ‘Met verlangen je wijk in’.

Op zoek naar motivatie
De cursus wil bijdragen aan een reflectie op je eigen leven. We beginnen dan ook bij de vraag wat het voor jou persoonlijk betekent om uit genade te leven. God heeft ons vrijgesproken van álles. Wanneer je daar iets van probeert te begrijpen, kun je van verwondering intens stil worden. Dat is het startpunt van deze cursus. Vandaar kijken we naar het leven van elke dag. Hoe vertaalt zo’n ‘leven uit genade’ zich naar je dagelijkse praktijk. Stempelt dit je handelen? En dan niet bedoeld als normatieve vraag: “Gedraag je je wel netjes in je leven?” Nee, het is de vraag naar de plek die God krijgt in je dagelijks leven.

Op ons betrokken
God is ver weg in de hemel. Tegelijk geeft Hij er in de bijbel woorden aan dat Hij een God is die een intieme relatie wil met zijn kinderen. In Psalm 25 wordt er gesproken over ‘vertrouwelijke omgang’ en in Rom. 8 over God, die we vader mogen noemen, ‘Abba’. God staat niet ver van ons dagelijks leven af, maar wil daar graag volledig bij betrokken zijn, omdat Hij volledig bij jou betrokken wil zijn. Daarmee past God niet in slechts een deel van ons leven maar krijgt Hij ruimte in ons hele leven: in gesprekken met vrienden, als we boodschappen doen bij de supermarkt en tijdens een ziekenbezoek. Hij is overal bij. Aan Hem dank ik de prachtige zonsopgang waarmee ik vanochtend wakker werd. Door Hem voel ik bewogenheid voor de neerslachtige man waar ik zojuist langs liep. Bij Hem huil ik uit wanneer ik net weer te fors tegen mijn kinderen ben uitgevaren en bij Hem vind ik rust wanneer een heftige ziekte mijn leven op z’n kop zet. Wanneer ik van mijn geloof wil getuigen naar de mensen die ik ontmoet, mag ik die ervaringen ‘gewoon’ benoemen.

Overtuigen
Twee dingen maken extra het lastig om dit te doen: we praten niet gemakkelijk over onze persoonlijke onderwerpen en we praten niet gemakkelijk over ons geloof. Het valt me op dat we de ander graag willen overtuigen. Het is ook nogal wat, je wilt natuurlijk graag dat de ander God aanneemt in zijn of haar leven: “Dat is het beste dat je overkomen kan. Het betekent heil voor je leven nu én dadelijk.” Bij mij werkt een poging tot overtuigen vaak
averechts. Nu ben ik nogal kritisch van karakter en het eerste dat ik dan doe, is op zoek gaan naar argumenten die het tegendeel bewijzen (óf ik haak af in het gesprek). Heel anders is mijn reactie wanneer iemand ergens van getuigt. Dat kan me ontroeren. Bijv. wanneer iemand vertelt over een prachtige prestatie die zij geleverd heeft, of vertelt over iets moois dat God in zijn leven heeft gedaan. Zo mogen we zelf ook getuigen van een leven met God: vertellen welke rol Hij speelt in het zoeken naar een nieuwe baan, in het wel of niet kiezen oor vrijwilligerswerk, in het omgaan met je kinderloosheid, in de beslissing over de bestemming van je vakantiegeld. In zowel de grote als de kleine gebeurtenissen in je leven.

Kwetsbaar opstellen
Dit veronderstelt wel dat we God betrekken in ons dagelijks leven én dat we bereid zijn om ons dagelijks leven met anderen te delen. Ons kwetsbaar opstellen en van hart tot hart spreken is zowel binnen als buiten de kerk iets waar we nog veel over kunnen leren. In de tweede helft van de eerste bijeenkomst van de cursus gaat het over je motivatie om met andere mensen over je geloof te spreken en over de kringen waarin je verkeert en mogelijk kunt getuigen. Met open ogen en een open hart Op de tweede avond gaat het over bewogenheid, over de mate van betrokkenheid bij mensen om je heen. Wie open ogen heeft voor de wereld om zich heen, ziet veel nood en wonden bij mensen. Een snelle zoektocht op internet leert me dat er in Drenthe relatief meer mensen eenzaam zijn dan in de rest van Nederland. Dat geldt voor ouderen en jongeren! In Friesland is er relatief veel armoede. Ook lees ik dat in de provincie Groningen het aantal mantelzorgers de afgelopen jaren is verdubbeld. Om nog maar te zwijgen over de mensen die onveiligheid ervaren door de aardbevingen. Jezus kijkt in Mat. 9 om zich heen en wordt met medelijden gevuld door de aanblik van een schare die er uitgeput en hulpeloos uitziet. Wat zien wij wanneer we om ons heen kijken? Wat vult ons met bewogenheid? Op de tweede avond staan de actualiteiten in de eigen omgeving centraal. De cursisten brengen hier hun eigen kennis en ervaring in en de cursusleider vult dit aan met informatie op basis van diverse onderzoeken over de directe omgeving.

Met verlangen je wijk in
Na de tweede bijeenkomst gaan de cursisten aan de slag door in hun eigen buurt te kijken welke noden ze kunnen ontdekken. Dit kan een eenzame buurvrouw zijn, een ziek familielid of vluchtelingen die in een sociaal isolement dreigen te komen. Tijdens de derde bijeenkomst wordt met elkaar gedeeld wat men gezien en gehoord heeft. Overigens wordt elke bijeenkomst gestart met een dergelijke terugkoppeling van de huiswerkopdrachten en getuigenissen van cursisten over bijzondere momenten en/of ontmoetingen. Na het uitwisselen van de ervaringen gaan we elkaar bevragen of en zo ja, hoe we aan de slag willen met de nood die we hebben gezien in de omgeving.
We sluiten af door God daar actief in te betrekken en Hem ook te vragen welke rol Hij daar voor ons in ziet.

Tot slot
De manier waarop getuigen vorm krijgt in je leven, verschilt per mens. De één legt snel contact, een ander is vaardig in het bieden van praktische hulp, en weer een ander is gemakkelijk met woorden. Er is geen eindnorm voor deze cursus waar je aan gaat voldoen. De cursus wil graag bijdragen aan het getuigen van het geloof in de dagelijkse praktijk van jouw leven. Dat stuk gaan we met elkaar verkennen!

Dit artikel is gepubliceerd in de GEREFORMEERDE KERKBODE van Groningen, Fryslan en Drenthe van 18 februari 2017. Voor abonnementen of informatie: Stuur een mail naar kerkbode@scholma.nl

The following two tabs change content below.

Moniek Mol

Weet als enthousiaste en gedreven adviseur de verschillende kanten van een zaak te belichten. Heeft door diverse banen binnen kerkelijk én niet-kerkelijk jeugdland een brede kijk op verscheidenheid van generaties. Houdt van Zijn kerk en wil graag bijdragen aan een bloeiend Koninkrijk. Wil Hem volgen en ziet dit als een groot avontuur. Mail Moniek