Naam:

Jochem Douma

Jochem Douma

  • Jochem Douma (emeritus hoogleraar Ethiek TU Kampen)

Naam:

Theodoor Meedendorp

Theodoor Meedendorp

  • Theodoor Meedendorp  (missionair werker en preker Stadshartkerk Amstelveen)
  • Favoriete eten: biologisch meergangen-diner in sfeervolle omgeving
  • Muziek: Bach, Daniël Lohues en Bobby McFerrin
  • Bijbelgedeelte: Johannes 8:1-11 (Wie zonder zonde is, laat die als eerste een steen werpen.)

Een kerk die zich aanpast, capituleert…

Jochem: In de gewone kerkdiensten moeten we ons niet aanpassen aan de gasten in de kerk. Deze kerkdiensten zijn bedoeld om de eigen gemeente op te bouwen in het geloof.
Stel dat er een dienst belegd wordt voor belangstellende gasten, dan spreekt het vanzelf dat we de hele dienst met de gasten rekening houden. Maar dan heb ik het over evangelisatiediensten en niet over de gewone opbouw van de gemeenten. Paulus en de andere apostelen geven in hun brieven vrijwel uitsluitend aandacht aan de gemeenten.
Dus: laten we ons in de gewone kerkdiensten niet aanpassen aan het niveau van de gasten, evenmin trouwens aan dat van de kinderen.

Theodoor: Wat wordt er bedoeld met ‘aanpassen’? Kerken en christenen hebben nog veel te ontdekken als het gaat om ‘aanpassing’ aan de cultuur.
Nemen we de tijd om écht te luisteren naar de verhalen van niet-christenen? Maken christenen ruimte in hun agenda om diepgaande relaties op te bouwen met mensen die een andere levensovertuiging aanhangen?
Bij dat luisteren en relaties aangaan, komt al heel wat ‘aanpassing’ kijken.
Opvallend wat Paulus schrijft: “Vrij als ik ben ten opzichte van iedereen, ben ik de slaaf van iedereen geworden om zo veel mogelijk mensen te winnen.” (1 Korintiërs 9:19) De Joden een Jood. De Grieken een Griek.

Theodoor: Als Paulus zich richt op de opbouw van de gemeente, gaat dat om gemeenten in een missionaire situatie. De grens tussen ‘binnen’ en ‘buiten’ was wat betreft kerkpraktijken en de praktijk van de evangelieverkondiging veel minder scherp.
Ik zou eerder kiezen voor, en heb ook goede ervaringen met, inclusieve kerkdiensten. Gericht op christenen en niet-christenen tegelijk. Waar de eer van God centraal staat en waar tegelijk niet de vragen van kerkmensen, maar de levensvragen van ménsen serieus genomen worden. Juist het maken van onderscheid tussen kerkdiensten en evangelisatiediensten draagt een risico met zich mee. Namelijk dat in evangelisatiediensten de gasten niet werkelijk serieus genomen worden en dat het in kerkdiensten vooral gaat over subculturele thema’s.

Jochem: Ik dacht dat de vraag niet was of we ons moeten aanpassen aan de cultuur, maar aan de gasten die de kerk binnenkomen. Paulus past zich aan om zoveel mogelijk mensen te winnen. Maar hij wil ze winnen voor het evangelie dat hij niet aanpast aan hun cultuur.
In taalgebruik en kennis van zaken zal hij zichzelf aanpassen. Maar het evangelie van de gekruisigde Christus is voor de Grieken dwaas en voor de Joden aanstootgevend (1 Kor. 1:23).
Het laat zich niet aanpassen, maar vraagt om gehoor en bekering. Niet het evangelie past zich aan bij de mensen, maar de mensen mogen zich aanpassen aan het evangelie.

Jochem: Aanpassen? Altijd! Op de catechisatie aan het niveau van de beginners. In de kerk aan het niveau van mensen die geen melk, maar vast voedsel nodig hebben. In missionaire diensten op een manier zodat de Bijbel ook voor buitenstaanders toegankelijk wordt. En altijd vanuit de overtuiging dat het God is die kinderen en volwassenen tot bekering brengt.

Theodoor: Mee eens dat het evangelie van de gekruisigde Christus dwaas en aanstootgevend is. Maar laat dat dan ook het enige zijn wat vraagt om bekering.
En laten we niet kerkcultuur, tradities en gewoonten van christenen vereenzelvigen met het dwaze aanstootgevende goede nieuws van Jezus Christus.
Van die vereenzelviging hebben christenen zich te bekeren.